นิทานชาดก 500 ชาติ ตอน มหิฬามุขชาดก

นิทานชาดก 500 ชาติ ตอน มหิฬามุขชาดก

 

ราชคฤห์ในแผ่นดินพระเจ้าอชาติศัตรูนั้น บังเกิดมีสำนักพระพุทธศาสนาที่แปลกแยกออกไปโดยมีพระเทวทัตเป็นผู้นำศาสนสถานแห่งใหม่ตั้งอยู่ ณ. ตำบลคยาสีสะ ที่พระเจ้าอชาติศัตรูสร้างถวาย 
และให้อยู่ในพระราชานุเคราะห์อย่างอุดมสมบูรณ์ในพุทธกาลครั้งนั้นมีชาวเมืองราชคฤห์สองคนเป็นสหายรักกันมาแต่เด็ก ทั้งสองเลื่อมใสในหลักธรรมของพระพุทธศาสนา จึงตัดสินใจจะบวชเป็นภิกษุเพื่อบรรลุใน
พระธรรมคำสอน

เวลาผ่านไป แม้สหายทั้ง 2 ต่างครองเพศบรรพชิตแล้ว แต่ก็ยังไปมาหาสู่กันมิได้ขาด ทุกเช้าภิกษุที่เป็นสาวกของพระเทวทัตจะมาชักชวนภิกษุสหายของเขาไปฉันภัตตาหารที่สำนักพระเทวทัตด้วยกันเสมอ 
เมื่อแรกๆ ที่ได้รับคำเชิญชวนจากเพื่อน ภิกษุนั้นก็บ่ายเบี่ยง แต่เมื่อถูกคะยั้นคะยอบ่อยๆ เข้า จึงรับปาก เมื่อไปร่วมฉันอาหารก็เกิดความเคยชินไปฉันเป็นประจำแต่นั้นมา นานวันเข้าความประพฤติของภิกษุผู้นี้
ก็เป็นที่โจษขานกันในพระเวฬุวัน กระทั่งวันหนึ่งมีเหตุให้ต้องโต้วาทะกันกับเพื่อนพระภิกษุอื่นๆ เพื่อนพระภิกษุพากันว่ากล่าวแล้วนำตัวไปเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระพุทธองค์ทรงสอบถามได้ความเป็นจริง

พลายมหิฬามุข เป็นช้างทรงลักษณะงดงาม สงบเสงี่ยมเรียบร้อยอยู่ในระเบียบวินัยอย่างเคร่งครัด เป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าพรหมทัตยิ่งนัก ครั้นถึงเทศกาลฝึกช้างเพื่อใช้ในราชการอำมาตย์ราชบัณฑิต
จึงให้เปลี่ยนที่พักมาใกล้กำแพงชั้นนอกเพื่อความสะดวก แต่เพียงไม่กี่วันพลายมหิฬามุขที่เคยสุภาพเรียบร้อยก็เปลี่ยนไป เริ่มแสดงท่าทางเกะกะเกเรขึ้นเรื่อยๆ ใช่งวงหวดซ้ายป่ายขวา เห็นใครเดินมาก็จะเข้าไปทำร้าย
ยิ่งเวลาผ่านไป พลายมหิฬามุขก็ยิ่งกำเริบก้าวร้าวไล่เตะควาญบ้าง เตะเข่งอาหารบ้าง ทั้งส่ายสะบัดหัวฟาดงวงไปมาจนควาญกับพนักงานไม่กล้าเข้าใกล้ วันหนึ่งพลายมหิฬามุขตกมันก็ยิ่งแสดงอาการเกะกะเกเร
อย่างน่ากลัว พังโรงช้างจนพินาศ แม้แต่ช้างด้วยกันก็โดนทำร้ายไม่ละเว้น ควาญทั้งพระราชวังพากันมาระงับเหตุก็ไม่อาจหยุดยั้งความร้ายกาจได้ ต้องพลีชีวิตไปหลายคน พระเจ้าพรหมทัตร้อนพระทัยกับเรื่องนี้
เป็นยิ่งนัก เร่งให้อำมาตย์บัณฑิตไประงับเหตุร้าย และหาสาเหตุนั้นให้ได้ อำมาตย์บัณฑิตจัดควาญฝีมือดีพร้อมช้างในกองทัพพาราณสีเข้าประกบตัว และใช้กำลังเข้าดันให้จนมุม ในที่สุดก็สามารถคล้องจับตัว
พลายมหิฬามุขไว้ได้

เมื่อพลายมหิฬามุขถูกจับได้ น่าแปลกใจยิ่งนักที่มันไม่ต่อสู้ขัดขืนเลย กลับยืนฟังคำพิพากษาเหมือนมหาโจรที่หมดอิสรภาพ เมื่ออำมาตย์รู้เรื่องราวทุกอย่างแล้ว ก็นำขึ้นกราบทูลพระเจ้าพรหมทัต จากวันนั้นมาพี่พัก
ของโจรก็ถูกรื้อทิ้งไป กลายเป็นธรรมะศาลาของเหล่านักบวชแทนที่ พลายมหิฬามุขได้ฟังเรื่องดีๆ สำเนียงสุภาพทุกวัน จากพฤติกรรมเจ้าอารมณ์ โหดร้ายก็เปลี่ยนเป็นอ่อนโยน ประพฤติตัวดีมีวินัยเช่นเดิม

เมื่อพลายมหิฬามุขกลับมาประพฤติตัวดีเหมือนเดิม อำมาตย์บัณฑิตก็ได้รับคำสรรเสริญพร้อมรางวัลพระราชทานจากพระเจ้าพรหมทัต ในพุทธกาลสมัย พลายมหิฬามุข กำเนิดเป็น ภิกษุผู้หลงผิด พระเจ้าพรมหมทัต 
กำเนิดเป็นพระอานนท์ อำมาตย์บัณฑิต เสวยพระชาติเป็นพระพุทธเจ้า



โบราณะโจ วะโจ นิสัมมะ มหิฬามุโข โปถะยะมานุจาริ สุสัญญะตานัง วะโจ นิสัมมะ คุชุตตะโม สัพพะคุเณสุ อัฏฐา

พระยาช้างต้นมหิฬามุขเที่ยวประหารคน เพราะได้ฟังคำของพวกโจรมาก่อน แล้วกลับตั้งอยู่ในคุณทั้งปวง เพราะได้ฟังคำของผู้มีศีลสำรวมตนดีแล้ว

You might also like